Bittersweet Bundle of Misery

1984 [Nineteen Eighty-Four]
ผู้เขียน - George Orwell
ปีที่เขียน - 1959

เนื้อเรื่อง
โลกในในปี 1984 เป็นโลกที่ทุกๆคนจะต้องอยู่ภายใต้การปกครองของพรรค Ingsoc และทุกการกระทำ ทุกอิริยาบถ และแม้กระทั้งความคิด จะต้องถูกจับตามองโดย "Big Brother"ผู้นำของ Ingsocที่ใช้กล้องคอยสอดส่องผู้คน ทั้งอยู่ในบ้านหรือตามถนน และตำรวจความคิด หากมีผู้ใดที่มีความคิดว่าจะทรยศต่อพรรคแล้วล่ะก็ ผู้นั้นจะต้องได้รับการลงโทษอันร้ายแรงที่ไม่สามารถจินตนาการได้ ทุกๆคนจะต้องทำงานให้พรรค ต้องทำกิจกรรมตามที่พรรคสั่ง และจะต้องเชื่อในสิ่งที่พรรคพูด แม้ว่าจะต้องเชื่อว่า 2+2=5 ก็ตาม วินสตัน สมิธ ชายผู้ทำงานในแผนกสร้างเรื่องเท็จของรัฐบาลเป็นผู้รู้เรื่องหลอกลวงที่ทางพรรคสร้างขึ้นมานักต่อนัก เพราะฮีโร่สงครามบางคน หรือแม้กระทั่งศัตรูของรัฐบาลบางเรื่องก็เป็นฝีมือการแต่งของเขาทั้งนั้น วินสตัน สงสัยมาตลอดว่า ชีวิตอันแสนจะโดนกดขี่และแร้นแค้นของเขานั้นจะเปลี่ยนไปมากไหมถ้าไม่มีพรรค Ingsoc และทำไมหลายๆ คนถึงจำเรื่องราวที่เขาจำได้ไม่ได้ ไม่มีใครจำได้แล้วหรือว่าเรื่องราวที่ทุกคนจำได้ตอนนี้เป็นเพียงเรื่องแต่งของ Big Brother และ ทางพรรคเท่านั้น

ในใจลึกๆ ของวินสตันคิดต่อต้าน BigBrother แต่ก็ได้แค่คิดเท่านั้น จนกระทั้งวันนึง เมื่อวินสตันได้พบรักกับหญิงสาวนามจูเลีย ผู้ที่มีความคิดไปในทางเดียวกับเขา แม้การที่พวกเขารักกันจะเป็นสิ่งต้องห้ามในการปกครอของ Ingsoc ก็ตาม ทั้งสองได้พบกับ โอ ไบรอัน เพื่อนของวินสตัน ที่วินสตันแบบชื่นชม (และชื่นชอบ?) อยู่ลึกๆ โอ ไบรอัน ได้ชวนให้ทั้งสองร่วมขบวนการ Brotherhood เพื่อต่อต้าน Big Brother การเริ่มแผนต่อต้านของเขาเป็นไปอย่างชาญฉลาด แต่กว่า... พวกเขายังไม่รู้ตัวว่ารัฐบาลก็มีแผนมาตลบหลังพวกเขาอยู่..

Comment
- หากชะตากรรมอันโหดร้ายของเหล่าสัตว์ที่ถูกปกครองโดยพวงหมูใน Animal Farn จากคนแต่งคนเดียวกัน ทำให้คุณหดหู่ หรือ รู้สึกเกลียดชังความอยุติธรรมของโลก ขึ้นมาแล้ว 1984 จะทำให้คุณรู้สึกแบบนั้นมากกว่าเป็นเท่าตัว ในขณะที่ Animal Farm ใช้สัญลักษณ์ และดำเนินเรื่องแบบเทพนิยาย โดยการใช้สัตว์เป็นตัวละครแทนคน แต่ 1984 เป็นการใช้ตัวละครเป็นคนที่มีเลือดเนื้อ คนจริงๆ เวลาจริง สถานการณ์จริงๆ ถึงปี 1984 จะผ่านมานานแล้ว แต่ก็คงต้องคิดแหละว่าคนสมัยก่อนปี 1984 ที่อ่านนิยายที่เต็มไปด้วยความสมจริง เรื่องนี้จะคิดยังไง?

- ถึงสถาการณ์ของโลกเผด็จการณ์ ใน 1984 จะเป็นการมองโลกในแง่ร้ายอย่างสุดขั้ว แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า การทรมานนักโทษเพื่อให้ได้มาซึ่งคำสารภาพ, การจับกุมศัตรูทางการเมือง, การสร้างศัตรูของประเทศเพื่อปลุกระดมความเป็นชาตินิยม, การล้างสมองผู้คนโดยใช้การโฆษณาชวนเชื่อ ตามที่ปรากฏอยู่ในเรื่อง ก็เป็นเรื่องจริงที่ปรากฏอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน แม้แต่กระทั่งในประเทศเราเอง คุกๆๆ เพราะฉะนั้นก่อนที่จะโดนปลุกระดมให้สู้เพื่อใคร หรือก่อนที่จะเชื่ออะไรที่ใครพูดมา ก็ขอให้ใช้วิจารณญาณก่อนดีกว่านะครับ ว่าเรากำลังตกเป็นเครื่องมือของใครหรือเปล่า?

- ผมไม่รู้ว่า พอลพต เคยได้อานเรื่องนี้หรือเปล่า? ถ้าไม่ได้อ่านก็ขอบอกว่า พรรค Ingsoc มีความคิดเหมือน เขมรแดง เป๊ะๆ เป้าหมายสูงสุดของพรรค Ingsoc คือใครทุกๆคนจงรักภักดีต่อพรรคและทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างในโลกนี้เป็นเพียงพรรคเท่านั้น โดยการพรากลูกจากพ่อแม่มาปลูกฝังความจงรักภักดีต่อพรรค, การจำกัดความรักระหว่างหญิงชายไว้แค่บัตรปันส่วนเท่านั้น, การทำลายเวลา และประวัติศาสตร์ ใครจะเชื่อล่ะว่า นโยบายแบบสุดขั้วและน่าสะพรึงกลัวแบบนี้จะเกิดขึ้นจริงๆ ตอนช่วงเขมรแดงเรืองอำนาจ (ใครอยากเห็นภาพกรุณาดูหนังเรื่อง Killing Field นะครับ)

- มาพูดถึงตัวละครบ้างดีกว่า ตัวละครที่ผมชอบที่สุดในเรื่องนี้ไม่ใช่พระเอก วินสตัน แต่เป็น โอ ไบรอัน ตะหาก ทั้งฉลาด ทั้งลึกลับ ทั้ง SM ตรูชอบบบบบบ!

- ประโยคที่ชอบมากๆ ในเรื่องนี้คือ ประโยคที่โอ ไบรอันพูดกับวินสตันในฝัน "Together we will meet in the place where there is no darkness." เป็นประโยคที่ฟังดูสวยงามดี แต่แท้จริงมันน่าเศร้ายิ่งนัก..

- ชอบสโลแกนของพรรค Incsog มากๆ เลย "War is Peace, Ignorance is Strength, Freedom is Slavery" จะเห็นได้ว่ามันขัดกันหมด แต่ถ้าได้อ่านแล้วละรู้เองครับว่า มันเป็นแบบนั้นจริงๆ...

- คราวนี้รู้รึยังล่ะ ว่าชื่อรายการ Big Brother เอามาจากไหน..

วันนี้ใบเตยเพื่อนฮัก โทรมา ดีใจมากๆ เลย ไม่ได้เจอกันตั้งนานแล้ว คิดถึง T-T คุยๆ กันก็วกไปเรื่อง The Tears ได้ไงก็ไม่รู้

โซ - เน่ๆ เพิ่งโหลด mv เพลง Lovers มาแหละ
ใบเตย - อ้อ เพลง Lovers ที่ เบรท แอนเดอร์สัน เวลาร้องว่า วี้ อาร์ เดอะ เลิฟเว้ออ แล้วชอบหันหน้าไปมอง เบอร์นาร์ด บัตเลอร์ ใช่ป่ะ
โซ - มึง! $^*&%!! (คำบ่นด่าที่ไม่สามารถเปิดเผยได้) อย่าพูดไรแทงใจกรู ขอสักวงเถอะ วงนี้ ได้โปรด อย่า ....
(เสียงหัวเราะของใบเตยยังไม่หยุด)

ฝากไว้ก่อนเถอะ... สาวน้อย...

Now Playing
The Delays "Long Time Coming"



จำได้เลยว่า... ตอนที่ได้ฟังเพลงนี้ครั้งแรก ก็ชอบเลย แล้วก็นึกว่ากาเบรียลที่ร้องเพลง Out of Reach ร้องซะด้วย

รูป กาเบรียล เสียงแบบนี้ต้องหน้าแบบนี้แน่ๆ เลย เชื่อเถอะ



แต่ที่จริงแล้ว.. คนที่ร้องเพลงนี้ คือ... นี้...


(....... อ่ะ.. เอ่อ... คือ...)

วง Delays นี้ดังในญี่ปุ่นมากๆ เลยนะ (ก็ดูหน้าคนในวงเซะ.. เคะๆ ) ดังมากถึงขนาดเขียนชื่อวงเป็นภาษาญี่ปุ่นบนหน้าปกเลยทีเดียว

อีกรูป



เมืองไทยคงหาฟังยากสักหน่อยอ่ะนะ เพราะเห็นมีแต่แผ่น import (ทำม๊าย.. ="=)

ส่วนนี้ไม่ค่อยเกี่ยวกันเท่าไหร่ แต่เป็นมือกีต้าร์ที่ชอบมากๆ อีกคนล่ะกัน Nick Valensi โคดแนวเลยเพ่.. (ทำไมกรูไม่ไปดู คอนเสริต The Strokes ทั้งที่โอกาสก็มี อุว๊ากกกกก)