Bittersweet Bundle of Misery

So the story begins...

เหตุเกิดเมื่อสองวันก่อน ใบเตยเพื่อนสาวผม (แอ๊ฟ โดนหญิงต่อย) กลับมากรุงเทพ แล้วโทรมาชวนไปเที่ยว เลยตกลงนัดกันว่าไปเที่ยว ไซแอ่ม แพราโก่น (สำเนียงอังกฤษ) ที่มันไม่เคยไปแต่ผมไปมาจนเบื่อ แล้วกะจะไปต่อเกะ ที่ MBK ผมก็ตกลงไป แล้ววันนี่ไปนัดเจอกันที่ โยธิน ซึ่งเป็นโรงเรียนเก่า แล้วนั่งแท็กซี่มุ่งหน้าไปสยาม ผมกับเธอ นั่งคุยเรื่องต่างๆ นานา กันดั้มเอย หุบเขาเร้นรักเอย โอเอซิสเอย สเว็ดเอย สักพัก ไอ้โซนึกบ้าอะไรไม่รู้เลยพึมพำออกมา "ใบเตย เราจะทำยังไงกับเลือกตั้งดีวะ" ใบเตยยังไม่ทันตอบ ผมก็ได้รับรังศีเหลี่ยมคอสมิคจากพี่คนขับรถ หันมาถามอย่างเป็นกันเอง "น้องจะเลือกพรรคไหนเหรอ"

เห้.. กูว่าแล้ว ไม่น่าพูดเรื่องการเมืองในแท็กซี่เลย...

ผมตะกุกตะกัก จะตอบว่า ปชป คงไม่งาม เพราะคุณมาร์คกับป๋าเติ้งเขาก็ไม่ลงแล้ว กูโดนฆาหมกปั๊มแน่ๆ "อ่า.. คงจะกาช่องไม่ใช่สิทธิ์มั้งพี่"

คนขับหันหลับมาด้วยสีหน้าเหลี่ยมจัด "แสดงว่าไม่ชอบทัก-กี้- ล่ะสิ" หา อะไร ผมไม่ได้เอ่ยชื่อ ทัก-กี้- มาสักคำเลยนะ

เหงื่อตก... เหงื่อแตก... "กะ.. ก็.. ไม่รู้อ่ะ" ไม่รู้เว้ย "มันก็ไม่ดีสักคนแหละพี่"

"นั้นสิ ไม่ดีสักคน เพราะฉะนั้นก็ต้องให้ทัก -กี้-เป็นนายกต่อไป จนกว่าจะมีคนที่ดีกว่าเขามา"

ผมหยุดพูด ไม่พูดแล้ว เดี๋ยวไม่ได้ไปสยาม แต่ผมก็แอบพูดว่า "ผมจะเลือกคนที่เป็นแฟนเพลง Oasis"นะ เหอะๆ

ที่เล่ามาให้ทั้งหมดนี่ แค่อยากจะบ่น มีเสียงบอกมาเหลือเกินว่าเดี๋ยวนี่พูดเรื่องการเมืองในแท็กซี่ไม่ได้เลย

ผมมองว่าพฤติกรรมของ พี่ๆ พนักงานขับรถ "บางคน" เป็นการ "คุกคามผู้โดยสาร" มากกว่า"การมีอัถยาสัยกับผู้โดยสาร" นะครับ

ผมไม่สนว่าพี่จะได้รักษา30 บาท หรือ พี่จะได้รถเอื้ออาทร ประกันเอื้ออาทร มาสักเท่าไหน หรือฟังคำสัญญว่า ผมจะทำนู้นทำนี่มาเยอะเท่าไหน

ผมมีสิทธิ์จะพูดเรื่องที่ผมพูดกับเพื่อนผม ผมเป็นคนในประเทศประชาธิปไตยคนหนึ่ง พูดอย่างนี่ผมไม่ชอบนะครับ ผมไม่ได้ระบุว่าผมไม่ชอบใคร ทรท ผมก็ไม่ชอบ ฝ่ายที่อยู่ตรงข้ามเขาก็ใช่ว่าจะดี ผมจะยินดีถ้ามีใครบอกว่าผมอยู่ตรงกลาง แต่ไม่ใช่มาตัดสินผมว่าผมจะเอียงไปฝ่ายไหนโดยที่ผมไม่ได้พูด

ทุกคนมีสิทธิ ต้องมี หน้าที่ครับ นี่คือสังคม
หน้าที่ของคนขับรถ ก็คือขับรถ ขับไปสิครับ ผมได้ขอให้พี่มาสอนเรื่องการเมืองผม
หน้าที่ของผู้โดยสาร ก็คือการใช้บริการอย่างเต็มที่

เคืองมาก ลงรถมาบ่นกับใบเตย เห็นม๊อบเชียร์นายกผ่านมาตรงถนนหน้าพารากอน เลยตะโกนไป "เขาจ้างมาเท่าไหร่?" จาก สถานี BTS ถ้าได้ยินผมคงตาย ไม่ดีเลยเนอะ .. ไม่ดีจริงๆล่ะ ไม่น่าทำเลย.. เฮ้อ = =

ผมว่าตอนนี่ สังคมไทย แถบจะมีแต่เรื่องของความขัดแย้งของคนรากหญ้ากับชนชั้นกลาง

คนรากหญ้าที่คิดถึงปากท้อง คิดถึงว่าวันข้างหน้าว่าตัวเองจะมีกินหรือเปล่า ยาเสพติดจะกลับมาไหม เวลาป่วยจะมีค่ายาหรือเปล่า เขาไม่คิดหรอกว่าประเทศจะมีหนี้สาธารณะเท่าไหร่ หรือธุรกิจจะไปยังไง (พูดแล้วคิดถึงประโยคของ Manic Street Preachers ที่บอกว่า "The Freedom of Speech won't feed my children ขึ้นมาจับใจ)

ชนชั้นกลาง ก็คิดว่า ถ้าเป็นแบบนี่ต่อไปคงไม่ไหว อนาคต พรุ่งนี่ ลูกหลานฉัน จะไปอยู่ที่ไหน

ผมว่าไม่มีใครผิด หรือใครที่ดีกว่า หรอกครับ สิ่งแวดล้อมมันทำให้คนมองอะไรต่างกัน น่ะนะ


จอร์จ ออร์เวล กล่าวไว้ว่า คนในโลกนี่มีอยู่สามกลุ่ม คือ อภิสิทธิ์ชน ชนชั้นกลาง ชนชั้นแรงงาน ชนชั้นกลางจะล่มล้างอภิสิทธิ์ชนเพื่อเป็น อภิสิทธิ์ชนเสียเอง ส่วนชนชั้นแรงงานก็อยู่ที่เดิม เพราะพวกเขาไม่มีสิทธิ์ทางการเมืองเลย

(วี๊ดด ผมรัก จอร์จ ออร์เวล)

จบแล้วบ่นเรื่องการเมือง พอที

ต่อที่เรื่องเที่ยว อันนี่สำคัญกว่า อิๆ

ไปต่อที่ MBK กินอาหารญี่ปุ่นรอไพน์ เพื่อนเลิฟอีกคนที่ไปหัวระเบิดที่จุฬา กินข้าวเสร็จ เราสามคนไปต่อที่เกะ SF ข้างบน ใบเตยประเดิมเพลงแรกเป็นเพลงไทยของใครไม่รู้ที่ผมร้องไม่ได้ - - ไอ้โซ ก็ กดๆๆๆ กูจะร้องเพลงอะไรดี

ไปที่ "ซ" ในเมนูวงสากล เจอชื่อวงว่า..

ซู..เด...

ประเมินผลในหัว

ซูเด = SUDE = SUEDE

................

กดเข้าไป เจอเพลง Attitude ด้วยล่ะ 5555555!! รักวง ซูเดจริงๆ

เพลงที่สองร้องเพลง Lyla ไอ้โซปล่อยผีคอนเสริต 100 ROCK ออกมาจนไพน์กับใบเตยหวั่นๆ..

จากนั่น ร้องเพลงไทยต่อ โปเตโต้ โมเดิร์น ด๊อก ฟลัวร์ เพลงฝรั่ง ใบเตยร้อง My Chemical Romance ไอ้โซ บ้าจัดตะเบง American Idiot, There There ของ Radiohead, She Loves You ของ Beatles, The Love of Richard Nixon (ดูเพลงที่มันร้องแต่ละเพลง เขาไม่เอามาร้องในคาราโอเกะกันหรอกเว้ยเฮร้ย)

ชั่วโมงนึงไม่พอ ต่อชั่วโมงสอง

กดหาเพลงต่อ เจอว่าชื่อ แฟรงค์ เฟอดินันด์ วงไรว่ะ แฟรงค์ เฟอดินันด์.. กดไป.. มีเพลง Take Me Out ..

เอ่อ............

มันคือ Franz Ferdinand ...

แล้วผมก็เริ่มร้องเพลงหมอลำ... จากนั้นใบเตยก็โซโล่ พีช เมกเกอร์ (ไหนบอกว่าจะไม่ร้อง สุดท้าย สุดท้ายก็ร้อง วะฮ่าๆๆ) ด้วยความเมามัน ไอ้โซเลยกดเพลง บัวลอย!!

บัวลอยยยย เจ้าเพื่อนยากกก

ทำมายยจากข้าเร็วเกินปายยยยยยยยย...

ใบเตยกับไพน์เอาหัวซุกเบาะด้วยความอาย ร้องไปไม่ถึงหนึ่งนาที ยางอายเริ่มกลับมา.. ไม่ร้องแล้วดีกว่า สงสารสองสาว = = (อนาถตัวเอง)

สนุก มากๆ เลย เสียงแหบกลับบ้าน เหะๆ วันหลังไปร้อง Lyla อีก มันๆๆๆๆ (ถ้ามีใครกล้าไปกะผมอีก..น่ะนะ..)

(ที่เกะมีแต่ Crazy Beat ร้องไม่เป็น รอคราวหน้านะพี่ม่อน)

Now Playing
Oasis - Stay Young (Live)