Bittersweet Bundle of Misery

อย่า อย่าเพิ่งตกใจ ผมบอกแล้วไงว่าผมไม่ได้ปิดบล็อก (ไม่เชื่อเลื่อนไปดูข้างล่าง หุๆ) ความจริงไอ้เรื่องที่จะอัพวันนี้ก็ก็เป็นหนังเป็นหนังที่ดูมาเมื่อสองอาทิตย์ที่แล้ว แถมยังไปดูคนเดียวอีกตะหาก เรื่องของเรื่องก็คือ เมื่อวันเลี้ยงพี่บัณฑิตชมรม ป๋าที่ 1 ของชมรมแนะนำให้ไปดูหนังเรื่อง The Wind That Shakes The Barleys โดยให้แค่คำเปรยสั้นๆว่า หนังเกี่ยวกับ IRA ไปดูซะ!! ด้วยความที่ไอ้โซนั้นค่อนข้างชื่นชมอุดมการณ์ของ IRA (Irish Revolutionary Army) อยู่แล้ว เลยคิดอย่างจะดูขึ้นทันที แถมคนที่เล่นเป็นพระเอกยังเป็น Cillian Murphy (ตัวร้ายสุดเท่แห่ง Bat Man และ Red eye) อีก ดูทันที!!!

ด้วยความที่หนังเรื่องนี้มีฉายแบบจำกัดโรง ผมก็เลยจำต้องตื่นแต่เช้า ถ่อไปลิโด้ ตอนที่หนังจบแล้วนั่งรอที่หน้าโรงก็เห็นผู้คนทั้งฝรั่งทั้งไทยเดินออกมาจากโรงด้วยหน้ามุ่ยๆ ผมก็ชักจะหนักใจแล้วว่าตกลงหนังเรื่องนี้มันไม่ดีหรือมันเศร้ากันแน่ แต่ทำไงได้ ซื้อตั๊วไปแล้วนี่ ก็ต้องเข้าไปดูล่ะ

หนังเริ่มเรื่องในช่วงปี 1920 ที่ไอร์แลนด์ทั้งประเทศยังตกอยู่ภายใต้การควบคุมของอังกฤษ ทหารอังกฤษเข้าประจำการในดินแดนของไอร์แลนด์และกดขี่ทำร้ายคนไอริชอย่างไร้ความปราณี เดเมี่ยน โอโดโนแวน นักศึกษาแพทย์หนุ่มที่กำลังจะย้ายไปลงหลักปักฐานลอนดอน ได้พบความโหดร้ายของทหารอังกฤษต่อเพื่อนร่วมชาติที่สถานีรถไฟ เดเมี่ยนจึงเปลี่ยนแผนทุกอย่างและเข้าร่วมกับกองกำลังปลดแอกไอร์แลนด์ซึ่ง เท็ดดี้ พี่ชายของเขาเป็นแกนนำอยู่

อิสรภาพ ของแผ่นดินแม่ ทำให้สองพี่น้องสามารถทำได้ทุกอย่างตั้งแต่จับปืนฆ่าคน ทรยศเพื่อน และสุดท้าย สิ่งที่พวกเขารอคอยก็เป็นความจริง ไอร์แลนด์ได้รับการปลดปล่อย แต่การปลดปล่อยนั้นก็เป็นเพียงแค่สัญญาน้ำลายเพื่อหวังผลทางการเมืองเท่านั้น คนไอริชยังไม่มีเสรีภาพ ไอร์แลนด์เหนือยังอยู่ในปกครองของอังกฤษ และสิ่งที่แย่ไปกว่านั้นคือความแตกแยกของคนในชาติระหว่าง พวกที่สู้มาพอแล้ว กับ พวกที่ยังต่อสู้เพื่อต้องการให้ได้อิสรภาพที่สมบูรณ์ คนทั้งสองกลุ่มสู้กันเพื่อความถูกต้องที่ตัวเองยึดมั่น และการต่อสู้ของสองฝ่าย ก็คือการต่อสู้ของสองพี่น้อง เดเมี่ยน และ เท็ดดี้

==================

ผมเคยได้ยินคำวิจารณ์ว่าหนังเรื่องนี้ไม่สมควรได้รางวัลปลามทองคำจากคานส์ อย่างนู้น อย่างนี้ เอาน่า ผมรู้ ผมรู้ ว่าผมชอบ Cillian Murphy แต่ถึงไม่มีพี่แกผมก็ชอบเรื่องนี้อยู่ดีนะ เพราะดูจบแล้วอารมณ์ค้าง พูดไม่ออกเลยครับ (หนังเรื่องสุดท้ายที่ทำผมอารมณ์ค้างได้คือ Brokeback Mountain นั้นเองครับ เหะๆ )

ในตอนต้นของหนังถึงจะออกแนวหนังรักชาติขายความโหดร้ายของศัตรูเหมือนบางระจันไปหน่อย แต่ตอนกลางๆ เรื่อง ความกดดัน ในบทหรือสถานการณ์ที่ตัวเองต้องเจอจะเริ่มทวีคูณขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดก็แตกโพละ เหมือนปรอทแตกตอนจบ ไอ้ความกดดันนี่แหละที่ทำให้ผู้ชมอินได้อย่างง่ายๆ (ถึงบางทีมันดูจะเป็นไปตามพล็อตไปหน่อยก็เถอะ) ผมชอบ ตอนจบ ของเรื่องนี้มากครับ มันบีบหัวใจสุดๆเลยล่ะ T T Cillian เล่นได้สุดยอดมาก

เชื่อเถอะครับ ว่าหนังเรื่องนี้แถบจะไม่มีเพลงประกอบฉากหลังหรือ BGM เลย บางฉากก็ดูเหมือนจะตั้งกล้องถ่ายสถานการณ์นั้นโดยไม่มีการปรุงแต่งใดๆ ทั้งสิ้น เหมือนกับว่าคนทำอยากให้คนดูคิดถามฉากนั้นไปเองมากกว่าครับ (แต่ก็ไม่ใช่การตั้งกล้องที่โหดร้ายเหมือน Death in Venice หรอกนะครับ คนละฟีลกันเลย)

หลังจากดูหนังเรื่องนี้จบ ผมก็กลับมานั่งคิดกับตัวเองว่า มีคนมากมายที่ต้อง เสียสละ เพื่อ อิสรภาพ ของตนเอง และไอ้การที่สามารถใช้ชีวิตอย่างที่ตัวเองต้องการมันล่ำค่าขนาดไหน บางทีผมก็อาจจะไม่เคยเห็นคุณค่าของมันเลยก็ได้ ตราบใดที่ผมยังไม่ถูกแย่งอิสรภาพไปอย่างแท้จริงเหมือนกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับคนไอริช

บางทีตอนนี้อิสรภาพส่วนหนึ่งของผมอาจจะถูกแย่งไปแล้วก็ได้....
บางทีผมอาจจะคิดว่าสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้กับประเทศของผม ผมแค่บอกตัวเองให้ยอมรับว่ามันเป็นสิ่งที่ยังไงก็เกิดขึ้น ผมก็เลยไม่รู้สึกเลยสักนิดว่าสายลมเบาๆ ที่ผมมองไม่เห็นกำลังแย่งอิสรภาพของผมไปแล้ว...

อ่าว.. แล้วไง..วกมาเรื่องการเมืองได้วะ..

ข้อมูลจำเพาะ

The Wind That Shakes The Barley

ออกฉายในอังกฤษและไอร์แลนด์ ปี 2006
Rated - UK 15
กำกับโดย - Ken Loach
นำแสดงโดย - Cilllan Murphy, Liam Cunningham, Padraic Delaney
Shining Stars? êêêê

ส่งท้าย...พูดถึง Cillian Murphy.. อยากดู Breakfast on Pluto ... มันภาคเสริมของ Velvet Goldmineชัดเลยนี่นา หุๆ

ส่งท้ายสุดท้ายจริงๆ พี่ Cillian.. ไปทำตัวให้ K บ้างเถอะ... หุ่นแห้งหน้าใสกว่านางเอกอีก...