Bittersweet Bundle of Misery

*note ต้องขอออกตัวก่อนว่าผมเพิ่งได้ฟังอัลบั้มนี้ไปเพียงแค่สองสามรอบ แล้วก็ไม่ได้ฟังแบบโฟกัสเท่าไหร่ เลยอาจจะทำให้รีวิวได้อย่างไม่เต็มเม็ดเต็มหน่วยนะครับ

ผมยอมรับว่าผมเป็นคนผูกติดกับอดีตมากกว่าปัจจุบัน Nostalgia ทำให้ผมผูกติดกับวงดนตรีในยุค 90's มากกว่า 00's แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีวงดนตรีในยุคนี้ที่ผมชอบเอาเสียเลย วงในยุค 00's ที่ผมชอบมากคือ Franz Ferdinand,The Libertines และ Arctic Monkeysโดยเฉพาะวงหลังที่สมาชิกในวงอายุเท่าๆ กับผม เป็นคนรุ่นเดียวกันเติบโตมาพร้อมๆ กับกระแสดนตรีแบบเดียวกัน (และนักร้องนำก็เป็นปัจจัยส่วนหนึ่งด้วย อุ๊บบ!)

ไม่นานมานี้ Arctic Monkeys เพิ่งออกอัลบั้มใหม่ชื่อ Favourite Worst Nightmare อัลบั้มนี้มีความแตกต่างจากอัลบั้มแรกตั้งแต่การโปรโมท,Artwork, และภาพลักษณ์ของวงที่เปลี่ยนไป ต้องยอมรับแหละครับว่าอัลบั้มแรกของ AM นั้นสร้างขึ้นมาด้วย My Space และจากการลงทุนลงแรงของสี่หนุ่มที่อดค่าขนมมาทำเพลงกันเองด้วยซ้ำ แต่อัลบั้มที่สอง พวกเขากลายเป็นวงชื่อดังคับเกาะอังกฤษ สื่อต่างๆ ดันป่านประหนึ่งวงนี้ฟ้าประทานมาให้เกิด แล้วความเปลี่ยนแปลงนี้จะทำให้ดนตรีของ AM เปลี่ยนไปหรือไม่? อันนี้ก็เป็นเรื่องที่จะพูดถึงต่อไป

ตามกฏสัจธรรมของโลกนี้ เขาว่ากันว่าหากวงดนตรีวงหนึ่งสามารถทำอัลบั้มแรกได้เพอร์เฟ็คมากๆ พวกเขาจะไม่มีวันทำอัลบั้มต่อมาได้สมบูรณ์แบบเท่ากับอัลบั้มแรก กฏนี้เป็นความสัตย์จริงแล้วก็ตามมาหลอกหลอนวงหลายวงเช่น Oasis (อร๊ากก โดนไม้คริกเก๊ตตบ), The Killers และ The Stone Roses

สำหรับกรณีของ AM แล้ว ผมไม่ได้พูดโอเวอร์เกินไปเลยว่าอัลบั้มแรกของพวกเขา Whatever people say that I am, that's what I'm notเป็นอัลบั้มที่ดีที่สุดของผมนับตั้ง This is it ของ The Strokes อัลบั้มแรกของพวกเขาคืออัลบั้มที่ 'เพราะทุกเพลง มันทุกเพลง ตั้งแต่ครั้งแรกที่ฟัง' แน่นอน... เพราะว่าอัลบั้ม แฟนเพลงตัวกระจ๊อยร่อยแบบผมก็อดไม่ได้ที่จะคาดหวังอะไรที่เหนือยิ่งกว่าจากอัลบั้มต่อไป (ทั้งๆ ที่รู้ว่าไม่น่าจะทำเลยสักนิด)

ผมค่อนข้างผิดหวังเล็กน้อยตอนที่ได้เห็น mv เพลง Brianstrom(อ่านว่า 'ไบรอันสตรอม')ซึ่งเป็นซิงเกิ้ลตัวแรกที่ปล่อยออกมา เพราะรู้สึกว่ามันมั่วมาก ไม่มีอะไรนอกจากผู้หญิงมาเต้นมั่วๆ ไม่ตรงจังหวะและไม่สง่างามเหมือน OK Go (ฮ่าๆ) และ 'In The Morning' ของ Razorlight แต่ถ้าเป็นตัวเพลงแล้วล่ะก็ Brianstrom คือเพลงที่ดีเพลงนึงทีเดียวครับ ชอบท่อนริฟมันๆ เร็วดั่งพายุ และเสียงร้องอังกฤษจ๋าจับความไม่ได้ของเทอร์เนอร์นี่แหละ เป็นสิ่งที่โปรดปราน ตอนนั้นผมแอบหวังในใจว่าถ้าทุกเพลงในอัลบั้มที่สองของ AM เป็นแบบ Brianstorm ล่ะก็.. คราวนี้แหละทั้งโลกจะได้เห็นของดีแน่!

(ไปหวีผมหน่อยดีไหมอเล็กซ์? - คุกกี้น่ารัก > <)


และแล้วอัลบั้มสองก็ออกมา ผมวิ่งปรี่ไปซื้อทันทีเพราะเห็นแก่ของแถมที่เป็นเข็มกลัด 4 อัน แต่ผมก็บ่ายเบี่ยงที่จะฟังอัลบั้มนี้มาก เพราะวิทยุมันพัง แล้วผมก็ถือคติโรคจิตว่าถ้าจะฟังเพลงแบบพิจารณาก็ต้องเปิดดังๆ แต่สุดท้ายก็ทนไม่ไหว มาเปิดฟังในคอมก็ได้ T^T

ความรู้สึกครั้งแรกที่ได้ฟังอัลบั้มนี้คือ.... "ผ่านโล่ง" จะมีแค่บางเพลงเท่านั้นเองที่ติดหูจริงๆอาจจะเป็นไปได้ว่าเพราะผมเปิดเสียงเบาเกินไปเนื่องจากฟังในคอม เลยไม่รู้สึกติดหูเหมือนตอนเปิดดัง ด้านดนตรีของอัลบั้มนี้ รายละเอียดของดนตรีมากขึ้นเพราะพวกเขาโตขึ้นเทอร์เนอร์ร้องเพลงได้หลายแบบมากขึ้นนอกจากตะโกนแหกปากแต่.. ไอ้รายละเอียดที่มากขึ้นนั้นแหละที่เป็นดาบสองคมในอัลบั้มนี้

ในด้านดี ก็แสดงว่า AM มีอะไรที่แปลกใหม่ไปจากเดิม มีลูกเล่นแพรวพราวมากขึ้น ถือเป็นพัฒนาการที่น่าชื่นชมแต่คนที่ชอบ AM ตรงความ เถื่อน ดิบ ห่าม มัน ประมาณว่ากินกาแฟไม่ต้องใส่น้ำตาล เล่นดนตรีก็ไม่ต้องไปอะไรกะกีตาร์มาก จะตีกลองก็ทุบๆ มันไป สเน่ห์ตรงนี้แหละที่หายไปในอัลบั้มสอง แล้วก็ทำให้ผมค่อนข้างแซดมากเมื่อตอนฟังครั้งแรก ไม่ได้คิดว่าอัลบั้มนี้ไม่ดีขนาดนะครับแต่คิดว่าสิ่งที่เคยชอบมากๆ ในอัลบั้มแรกมันหายไปเท่านั้นเอง

(เท่าที่อ่านแบบผ่านๆ มากๆ) NME บอกไว้ว่า Favourite Worst Nightmare คือ What's the story, Morning Glory? ของยุคนี้.. ผมเห็นด้วยทีเดียวล่ะครับ.. มันเป็นอัลบั้มที่ดี ชื่อเสียงโด่งดัง แต่ "ไม่สด" เท่ากับอัลบั้มแรก (ดังที่ WTS เป็นอัลบั้มที่ดีและดัง แต่ไม่สดเท่า Definitely Maybe)

ความ "สด" ในที่นี้ของผมก็อธิบายยากพอดู มันอาจหมายถึง First Impression ไปจนถึงพลังของที่มีอยู่ในตัวบทเพลง, เนื้อร้อง, เสียงดนตรีและทุกอย่างของที่จะมีอยู่ได้ในวงวงนึง ถ้ามันหายไป อัลบั้มนั้นก็อาจจะเป็นอัลบั้มที่ดีมากๆ เพียงแต่จะไม่มีวันได้ใจผมไปเท่ากับที่ผ่านมาเท่านั้นเอง ซึ่งมันก็โคดยากมากๆ ที่วงดนตรีจะสามารถทำแบบนั้นได้ ถ้าไม่ใช่พระเจ้าอย่าง The Beatles หรือ The Who หรือเติบโตจนหลุดอวกาศอย่าง Radiohead

สรุปคือ Favourite Worst Nightmare คืออัลบั้มที่ไม่สด แต่ยังไม่ถึงขั้นเน่า ถ้ามองโลกในแง่ดี นี้คือการเติบโตก้าวต่อไปของ AM เพื่อไปสู่จุดสูงสุดที่อาจดีกว่าแต่ถ้ายังไม่ทำอะไรสักอย่างให้ฉีกไปจากเดิมมากกว่านี้..ยังก้ำกึ่งระหว่างแบบเก่ากับแบบใหม่.. อัลบั้มที่สามเน่าแน่..หนุ่มๆลิงของผม...

ไม่ขอให้คะแนนล่ะกันนะ เพราะรู้สึกว่ายังฟังไปได้ไม่เต็มที่ ไม่แน่ว่าพอฟังไปเรื่อยๆ หรือได้ดู AM เล่นสด (สาธุ) อาจจะเหมือนที่เคยเกิดขึ้นกับ You could have it so much better ของ Franz Ferdinand ก็ได้ครับ





(ทำไมปกของไทยมัน "มืด" จังเลยอ่ะครับ - -)

เพลงที่ชอบในอัลบั้ม

D is for dangerous - ชอบท่อนตอนที่ร้องว่า He's nearing the brink but he thinks first/ The parallel universe perhaps could be the perfect scene โอ๊ย โจ๊ะแสด

Only one who knows - ถ้าคุณเคยคิดว่า Baby I'm yours คือเพลงที่ไม่น่าเชื่อว่าวงนี้จะทำออกมาได้แล้ว ต้องมาฟังเพลงนี้ซะก่อน จังหวะบัลลาดพร้อมด้วยเสียงร้องหดหู่ ทำให้เพลงนี้เป็นเพลงป๊อปซึ้งๆ เลยล่ะครับ

Balaclava - ไฮไลท์ของเพลงนี้อยู่ที่เสียงร้องของเทอร์เนอร์ที่ตะโกนลั่นตอนจบ ชอบมาก > <

เอาเพลงมาให้ลองฟังกันด้วยครับ ^ ^

Now Playing: Arctic Monkeys - D is for dangerous

He knew what he wanted to say
But he did not want to word it
The dirty little Herbert
Was thinking an escape
But the place was well guarded

The guiltyness that started
Soon as the other part had stopped

D is for Delightful
And try and keep your trousers on
I think you should know you're his favourite worst nightmare
D is for...

Desperately trying to stimulate what it was that was alright
3 quarters of an hour ago
That had led him to be in a position
And every compromission
Another freak episode

He's nearing the brink but he thinks first
The parallel universe perhaps could be the perfect scene
He's nearing the brink but he thinks first
The parallel universe perhaps could be the perfect scene
He's nearing the brink but he thinks first
The parallel universe perhaps could be the perfect scene
He's nearing the brink but he thinks first
The parallel
I think you should know you're his favourite worst nightmare

D is for delightful
and try and keep your trousers on
you should know you're his favourite worst nightmare

Entry หน้าเตรียมพบกับ...
อัลบั้มที่โดนคนด่ามากที่สุดอัลบั้มนึงในทศวรรษที่ผ่านมา
อัลบั้มที่ทำให้วงดนตรีวงหนึ่งเข้าอยู่ยุคขาลงเกือบกู่ไม่กลับ
แต่ว่ามันไม่ดีขนาดนั้นเลยหรือ? หรือว่าทุกคนคาดหวังกับมันมากเกินไป?

ครบรอบ 10 ปี Oasis - Be Here Now
มันไม่ดีจริงๆ อ่ะเหรอ?

Coming Soon!

เนื้อที่บ่นอะไรบ้าบอ..
ผมไม่ใช่พวกที่เลิกฟังวงที่ตัวเองเคยชอบเพราะคนเริ่มชอบกันเยอะหรือ MTVจับไปโปรโมทเหมือนที่คนบางคนทำ มันไม่เกี่ยวกันนะครับ ต้องออกตัวไว้ก่อนที่ใครจะสำคัญผิด วงดนตรีไหนดีไม่ดีก็ว่ากันไปตามเนื้อผ้าเถอะนะ :D ผมไม่ได้ฟังเพลงเพื่อแสดงเป็นแฟชั่นหรือประกาศตัวว่า "กูแนว เลยฟังวงที่คนอื่นไม่ฟัง" รสนิยมการฟังเพลงไม่ใช่เครื่องประดับที่เอามาอวดกัน เพลงคือศิลปะ และการเสพศิลปะก็เพื่อทำให้ที่มีความสุข แล้วถ้าคำว่า "แนว"มันเท่ากับคำว่า "ปัจเจก" สำหรับใครหลายคนแล้วล่ะก็ มันก็ไม่ใช่สิ่งวิเศษวิโสอะไรเลย ที่ไหนมันก็มีทั้งนั้น มีแต่สังคมของประเทศนี้ สร้างคนให้เป็นแบบเดียวพิมพ์นิยมเหมือนกันหมด จนการมีอัตลักษณ์ของตัวเองมันประหลาด ทั้งๆ ที่.. การเป็นตัวของตัวเองมันง่ายจะตายไป!