ต้องขอโทษด้วย เมื่อวานลงอันที่ยังไม่ได้แก้ลงไป เบลอจัด - -'' มันไม่ใช่แค่คำผิดหรอกครับ มันเขียนคำตกไปเลยตะหาก ตอนนั้นง่วงนอนเลยขอโพสใหม่ ="= โทษครับ

ลงใหม่น้าาา..

 

Republican Nostalgia ตอนที่ 6
ทรงผมปีศาจ

นับจากวินาทีที่โจเซฟตอบตกลงข้อเสนอของจอร์จ ฟีเดลแล้ว ทุกอย่างก็ดูจะเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วไปหมด ฟีเดลยกหูโทรศัพท์มือถือ แล้วบุรษพยาบาลก็นำคุณยายนอนบนรถเข็น เข้ารถพยาบาล นำตัวคุณยายไปโรงพยาบาลใหญ่ทันที ระหว่างทางมีรถทหารคุกไปตลอ โจเซฟกับมาร์ซี่กุมมือคุณยายแน่นจนส่งคุณยายเข้าห้องผ่าตัด ขณะที่รอการผ่าตัด ไม่มีใครพูดถึงหรือตำหนิติเตียนโจเซฟที่รับเป็นราชินีไปโดยไม่ได้คิดเลยสักคำ เพราะสิ่งที่ทำลงไปมันก็ทำลงไปแล้วคงแก้ไขอะไรไม่ได้

 

การผ่าตัดใช้เวลาทั้งหมดสิบสองชั่วโมงได้ผลออกมาเป็นที่น่าพอใจ คุณยายค่อยๆ ฟื้นสติ แม้ในตอนแรกนั้นคุณยายจะพูดได้แค่ไม่กี่คำ แต่นี่ก็นับว่าเป็นปาฏิหาริย์ที่เกิดขึ้นกับครอบครัวแดนตั้น ปาฎิหาริที่แลกมาด้วยสัญญาซึ่งอาจจะเปลี่ยนชีวิตของโจเซฟไปทั้งชีวิต  เมื่อหมอออกมาบอกว่าคุณยายปลอดภัยแล้ว พวกแดนตั้น ร้องเฮได้ไม่เต็มปาก

 

พ่อกับแม่ไม่คิดปิด เรื่องเชื้อสายราชวงศ์กับยาย แต่ก็สั่งให้โจเซฟกับมาร์ซี่ห้ามเล่าเรื่องข้อเสนอแลกกับการผ่าตัดเป็นอัน ขาดเพราะกลัวคุณยายจะโทษว่าเป็นความผิดของตัวเอง สองพี่น้อง (แต่สุดท้ายคือมาร์ซี่คนเดียว) ตกลงกันจะบอกคุณยายว่าระหว่างที่คุณยายป่วยคุณแดนตั้นคิดจะทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์เพื่อหาลำไพ่พิเศษ แต่คุณแดนตั้นซึ่งวันๆ อยู่แต่กับอุตสาหกรรมละครใบ้ไม่เคยติดตามข่าวสารว่าเศรษฐกิจโลกอยู่ในขั้นวิกฤต การลงทุนมีความเสี่ยง ครอบครัวเลยอยู่ในสถานะถังแตก โจเซฟกับมาร์ซี่ไม่มีเงินเรียนหนังสือ เมื่อ ผู้ใหญ่ในบ้านเมืองยื่นข้อเสนอก็เลยต้องรับ ทีแรกโจเซฟไม่แน่ใจว่าคุณยายจะเชื่อเรื่องพิลึกพิลั่นที่มาร์ซี่แต่ง หนำซ้ำยังจำทำให้คุณพ่อดูแย่ในสายตาของแม่ยาย แต่ผิดคาด คุณยายรู้นิสัยเจ้าลูกเขยคนนี้ดี เลยแค่หัวเราะเท่านั้น

 

คุณยายอมตามที่โจเซฟตัดสินใจโดยดี คุณยายพูดยังไม่ได้เต็มคำ แต่แค่ดูจากสายตา รอยยิ้ม และสัมผัสจากมือของคุณยายโจเซฟก็รู้ดี คุณยายเชื่อมั่นในตัวเธอเสมอเหมือนที่เคยเป็นมาตลอด หลายครั้งที่โจเซฟทำเรื่องผิดพลาด สอบตก ทะเลาะกับน้อง แต่คุณยายก็ไม่เคยตำหนิหลานตรงๆ คุณยายจะยิ้มแล้วพูดว่า เดี๋ยวดูแล้วกันว่าผลจะเป็นอย่างไร แล้วก็จริงอย่างที่คุณยายพูดทุกอย่าง

เมื่อคุณยายหายดีแล้ว โจเซฟก็ต้องทำตามสัญญาที่ให้กับจอร์จ ฟีเดลไว้ เธอไม่กล้าผิดสัญญา ไม่กล้าคิดถึงผลลัพท์ที่จะเกิดกับครอบครัวถ้าเธอเดินไปหาฟีเดลแล้วพูดขึ้นมาว่า ไม่เอาแล้วล่ะ ตอนนั้นหนูเครียดๆ เลยทำอะไรไปชั่ววูบ ถึงโจเซฟจะไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องการเมือง แต่เธอก็พอจะรู้ว่าจอร์จ ฟีเดลคือชายผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในวงการการเมือง เขาขึ้นเป็นประธานาธิบดีเมื่อสิบปีก่อน และอยู่อย่างนั้นเรื่อยจนถึงการปฎิวัติล่าสุด ระหว่างที่ฟีเดลเป็นประธานาธิบดี ฝ่ายค้านเป็นแค่เพียงไม้ประดับเพราะพรรครัฐบาลมีเสียงข้างมาในสภามาตลอด คนจำนวนมาเทิดทูนฟีเดล แต่อีกมากก็เกลียดเขาเข้าไส้กล่าวหาว่าเป็นเผด็จการ

 

โจเซฟไม่มั่นใจเลยว่าเธอจะเป็นราชินีได้จริงๆ อีกใจหนึ่งก็อยากเป็นอย่างในเทพนิยาย แต่หนทางจริงๆ มันคงไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ

 

คนที่ดูจะเริงร่าสุดคือ จอร์จ ฟีเดล เธอเกลียดอดีตประธานาธิบดีจับใจ ทั้งที่ไม่เคยมีเรื่องเกลียดชังเป็นส่วนตัว ไม่เคยมีเรื่องเกลียดเพราะอุดมการณ์การเมือง แต่พอได้เจอตัวจริงแล้ว อาจเป็นเพราะว่าฟีเดลมีอะไรบางอย่างที่เหมือนกับกาฟรีโลลูกชายที่เธอเกลียดที่สุดในโรงเรียน (นับแต่เหตุการที่โรงเรียนวันนั้น)

 

อย่ากังวลเรื่องอาการป่วยของคุณนาย จากนี้เราจะจัดหาพยาบาลที่ดีที่สุดมาคอยดูแลให้ ขอให้ทุกท่านได้กลับไปพักผ่อนที่บ้านเก่าให้คุ้มค่าที่สุด.... ฟีเดลบอกเธอด้วยยิ้มเยาะแกมโกง ตอนแรกโจเซฟไม่เข้าใจว่าที่ฟีเดลพูดคำว่า คุ้มค่า เพื่ออะไรและมีนัยยะอะไ ร แต่อีกไม่นานหรอก เธอก็จะได้รู้ว่ามันคือเรื่องที่ฟีเดลได้คาดการณ์ไว้ก่อนหน้าทุกอย่าง
 

หลังจากคุณยายผ่าตัดเสร็จ ครอบครัวโจเซฟได้กลับไปที่บ้านตามปกติ ไม่มีสัญญาณใดๆ จากคนของฟีเดล แต่เช้าวันหนึ่ง มีรถเก๊งยี่ห้อยุโรปคันใหญ่มาจอดอยู่หน้าบ้านแดนตั้น โจเซฟออกไปดูว่าเป็น เธอเห็นหญิงวัยกลางคน ผมเกล้าขึ้นมัดเป็นมวยสูง ก้าวลงมาจากรถ ยืดหลังตรงชนิดที่ว่าถ้าเอาหนังสือวางไว้บนหัวก็คงไม่ตก

 

ดิฉันได้รับคำสั่งให้มารับตัวทุกท่าน เก็บข้าวของแล้วขึ้นรถเดี๋ยวนี้หญิงวัยกลางคนออกคำสั่งได้เฉียบขาดเหมือนมีดน้ำแข็งแหลมๆ ครอบครัวผู้รับคำสั่งยอมทำตามไม่ขัดขืน โจเฟซเลือกไม่ถูกว่าเธอจะเอาอะไรแพ็คใส่กระเป๋าไปบ้างเลยฉวยหนังสือนิทานที่เขียนไว้เรื่องหนึ่งมา

 

พวกแดนตั้นสี่คนนั่งอัดกันอยู่หลังเบาะรถ หญิงวัยกลางคนนั่งอยู่เบาะหน้าข้างคนขับไม่พูดไม่จา ซีดีในวิทยุเล่นเพลงโอเปร่า เสียงโซปราโน่ของนักร้องหญิงโหยหวนบวกกับลมเย็นๆ เป่าจากแอร์หน้ารถ เพิ่มบรรยากาศชวนสยองขวัญสันหลังวาบ

เพราะความเงียบโจเซฟเลยคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย คิดว่า ยัยป้าที่หน้ารถหน้ารถเป็นใคร? และ จะพาเราไปไหนกันแน่หนิ? ไปถึงในทางแย่สุด  นี่พวกเราคงไม่ได้โดนพาไปถ่ายรูปหมู่ใช่ไหม…?  พ่อกับแม่ต้องติดแบบเธอแน่ๆ ดูหน้าเหงื่อตกของทั้งคู่ก็รู้แล้ว ส่วนมาร์ซี่ก็เอาแต่หลับไม่รู้ร้อนรู้หนาวไปตลอดทาง

รถวิ่งออกจากเมืองชนกลายเป็นทุ่งหน้าของชนบท เวลาผ่านไปหลายชั่วโมงแต่ก็ยังดูเหมือนจะไม่ถึงจุดหมาย จนกระทั่งรถเลี้ยวเข้าถนนเล็กๆ ตัดผ่านป่าในภูเขา ผ่านสะพานไม้ ยิ่งรถผ่านป่าลึกไปเท่าใด โจเซฟก็ยิ่งหวั่นวิตกว่ารถจะไปจอดที่ไหน เกือบหกชั่วโมงที่นั่งรถมาไม่ได้หยุดพัก ไม่ได้ขยับปากพูดกับใคร เมื่อไหร่มันจะจบสักที?

จนในที่สุดประตูเหล็กเก่ามีตัวอักษร M.R.เป็นเหล็กก็โผล่ขึ้นมาหมู่แมกไม้ ประตูเปิดออกด้วยเสียงเอียดอาดของสนิม หลังจากผ่านประตูไปแล้วก็ไม่มีมีป่าอีก มีแต่สนามหญ้าสีเขียวสุดลูกหูตา มีคฤหาสถ์สร้างโดยสถาปัตยากรรมแบบเฟรนซ์โคโรเนี่ยลตั้งตระหง่าน ถนนนำไปสู่ตัวอาคารมีสวนแบบฝรั่งเศส พุ่มไม้ตัดแต่งเป็นรูปทรงสมมาตรสะท้อนกันทั้งสองฝั่ง

สุดยอด!”  ตอนนั้นมาร์ซี่ตื่นขึ้นมาพอดี เด็กชายกดสวิทซ์เปิดกระจกแล้วชะโงกออกไปนอกหน้าต่าง แม่กระชากเสื้อมาร์ซี่ให้กลับมานั่งที่ทันที

รถจอดหน้านิ่งคฤหาสถ์ หญิงวัยกลางคนลงไปจากรถก่อน พ่อบ้านแต่งตัวในเครื่องแบบสีดำกระดุมสทอง เสนอถือกระเป๋าให้กับคุณนายแดนตั้น ทุกคนยืนอยู่ที่ขั้นบันไดหินอ่อน มองลอดประตูคฤหาสถ์เข้าไปเห็นภายในอาคารด้วย ที่นี่ไม่ใช่แค่คฤหาสถ์ธรรมดาๆ  แต่วังดีๆ เลยล่ะ

พระอาญามิพ้นเกล้า แต่ด้วยความจำเป็นตอนนี้เราจึงต้องปิดเรื่องเรื่องสถาปนาราชวงศ์ไม่ให้สาธารณชนรับรู้ การเสด็จมาจึงค่อนข้างฉุกละหุก กระหม่อมขอแนะนำตัว กระหม่อมชื่อ เอเลนอร์ มาราต ที่นี่คือปราสาทเก่าของตระกูลมาต พวกฝ่าบาทจะได้มาอยู่ที่นี่จนกว่าจะมีการเตรียมพระราชวังและพิธีราชภิเษกเสร็จหญิงวัยกลางคนถอนสายบัว ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มแสนอบอุ่นต่างกับครั้งเมื่อเช้าจากหน้ามือเป็นหลังมือ

มาราต? พวกไฮโซที่เป็นเจ้าของซอสมะเขือเทศน่ะเหรอ?”

จุ๊ๆ แม่..เสียงดังไปแล้ว ไม่ใช่ซอสมะเขือเทศ ซอสพริกตะหาก.. คุณนายแดนตั้นกระซิบกระซาบ คุณแดนตั้นปรามแต่ก็สายไปแล้ว คุณป้ามาราตคงได้ยินที่พ่อแม่กระซิบแน่นอนแต่ก็ยังทำหน้ายิ้มๆ

กราบบังคมทูลเชิญทุกพระองค์เสวยพระกระยาหารก่อนเถิดพะย่ะค่ะ กระหม่อมเกรงว่าจะทรงหิวกันมิใช่น้อย

เอเลนอร์ มาราตนำทุกคนไปที่ห้องอาหาร โจเซฟอ้าปากว้างเมื่อมองรูปวาดขนาดใหญ่บนเพดานกับแชนเดอร์เรียคริสตัลขนาดใหญ่ที่แขวนอยู่ พอถึงห้องอาหารเหมือนภาพในการ์ตูนอย่างไงอย่างงั้น โต๊ะอาหารยาวไปสุดมุมห้อง กลิ่นอาหารหอมตลบอบอวล บริกรทั้งหญิงชายใส่ถุงมือสีขาวถือถาดเงินพร้อมบริการอยู่ข้างหลังเก้าอี้  มาราตให้โจเซฟนั่งที่หัวโต๊ะ เด็กสาวมองดูช้อนส้อมขนาดต่างๆ นับสิบที่วางตามขนาดลำดับ ต้องใช้อะไรก่อนเนี่ย? โจเซฟนั่งคิดคำนวน แต่มาร์ซี่ไม่รอให้มาราตเจ้าของสถานที่เชิญ ใช้ช้อนที่อยู่ใกล้มือที่สุด สวาปามซุปเห็ดทรัฟเฟิลทันใด

หลังจากซุปแล้วบริกรก็นำเนื้อสีชมพูราดซอสสีน้ำตาลกับหน่อไม้ฝรั่งมาเสริฟ

 นี่แม่ ไอ้นี้มันอะไร จะเอาใส่กล่องกลับบ้านได้เปล่า อร่อยดีพ่อกระซิบ

บ้าเหรอคุณ นี่มันไม่ใช่บุฟเฟ่นะ แอบเอาไปได้ยังไงเล่า รู้สึกว่าเขาจะเรียกว่าฟรัวกาส์ เป็นตับห่าน

ตะ..ตับห่าน! ของแบบนั้นกินได้ด้วยเหรอ!”

เอ่อ.. คุณมาราตคะ? ดิฉันชอบฟรัวกาส์นี่มากเลยค่ะแม่พยายามทำเสียงจีบปากจีบคอเป็นผู้ดี ดิฉันขอสูตรหน่อยจะได้ไหมคะ?”

ถ้าฝ่าบาททรงโปรด กระหม่อมจะนำแม่ครัวไปให้ที่พระราชวังใหม่ให้ทันทีเลยเพคะ

พ่อกับแม่นั่งงงมองหน้ากันไม่คิดว่าจะได้คำตอบแบบนี้มา อยากปฎิเสธน่ะอยากอยู่ แต่ไม่รู้ว่าถ้าปฎิเสธไปจะได้อะไรโอเวอร์ยิ่งกว่านี้กลับมาหรือเปล่า

กระหม่อมขอเปลี่ยนไปใช้คำสามัญมาราตยิ้มแต่มาร์ซี่ทำหน้าพูดว่า ไม่มีใครขอร้องก็อยากให้ทำอยู่แล้วล่ะเจ๊

อดีตทำเนียบประธานาธิบดีจะเป็นพระราชวังใหม่ของฝ่าบาท ระหว่างตกแต่งใหม่ ทุกพระองค์จะต้องเตรียมตัวเพื่อพระราชพิธีราชาภิเศกขององค์ราชินีอยู่ที่นี้ องค์ราชินีและองค์ชายแมกซิมิเลี่ยนกับคงไม่ได้โรงเรียน..

เยส!” มาร์ซี่ร้องลั่น สวรรค์ทรงโปรด! แค่นึกว่าไม่ต้องเห็นหน้าครูสอนภาษาอังกฤษสักเดือนสื!

หามิได้ พระองค์ต้องทรงพระอักษร เอ่อ เรียนหนังสือ กับพระอาจารย์ส่วนพระองค์อยู่โดยเฉพาะ.. ราชินีโจเซฟีน จำต้องได้รับการฝึกอย่างเข้มงวด ป้ามาราตมองลอดแว่นไปยังโจเซฟที่กำลังสูดเส้นพาสต้าไม่ได้สนใจอย่างอื่นนอกจากชอสไวท์ครีม โจเซฟพูดทั้งที่เส้นยังเต็มปาก

หา? ฉัน-เหยอ-อ๊ะ?”

ใช่ค่ะ ดิฉันได้รับหน้าที่มาดูแลองค์ราชินีให้พร้อม จากนี้ขอให้ฝ่าบาทเตรียมตัวสำหรับการฝึกด้วย...

โจเซฟยังกินพาสต้ารสเลิศและมื้ออาหารก็ดำเนินต่อไป

คืนนั้นคนของมาราตพาครอบครัวแดนตั้นแยกย้ายไปตามห้องของตัวเอง นี้เป็นครั้งแรกที่โจเซฟเห็นห้องนอนที่เหมือนกับห้องนอนของเจ้าหญิงในนิยายของเธอ เตียงสี่เสามีหลังคากับหมอนใบใหญ่ ไม่ใช่แค่ฟูกที่นอนแข็งๆ วางกับพื้นที่บ้านเก่า หลังจากที่แน่ใจว่าไม่มีใคร โจเซฟก็เหวี่ยงกระเป๋าเป๊ กระโดดโหยงเหยงขึ้นไปเล่นบนเตียงนุ่มอย่างเด็กสามขวบ

ไม่ได้เอะใจเลยว่าตัวเองจะต้องเจออะไรบ้างในวันรุ่งขึ้น

 

------------------------------

 

โจเซฟีนได้ยินเสียงหวี่ๆ คล้ายเสียงยุง เธองัวเงียขยี่หู เสียงยุงกลายเป็นเสียงคนพูด แต่เธอคิดว่ามันเป็นแค่เพียงเสียงในความฝันเลยพลิกตัวหลับต่อ 

องค์ราชินีเพคะ ตื่นบรรทมได้แล้วเพคะ?”

องค์ราชินีเพคะ!”

ไม่ต้องปลุกแล้ว ดึงองค์ออกมาเลยเอเลนอร์พูดเสียงครึม

เหวอ!”

ทันใดนั้นโจเซฟีนถูกลากตัวจากเตียงทั้งที่ใส่ชุดนอน ตาปรือเดินตามแรงจูงไปถึงห้องน้ำ ลูกน้องของเอเลนอร์ มาราต จับตัวโจเซฟีนนอนลงบนเตียงสระผม สักพักก็มีน้ำเย็นเฉียบไหลจากฝ่ามือ เธอรู้สึกถึงมือหลายมือที่มาเข้ามาขมุมศีรษะเธอพร้อมกัน โจเซฟเบิกตาโพล่ง

จะ.. จะทำอะไรอ่ะคะ!”

ขืนให้ราชินีไว้ผมสีเขียวชมพูเป็นนกแก้วแบบนี้ก็หมดราศีพอดี ป้ามาราตสั่งให้ช่างผมเอาน้ำยาเย็นๆ ใส่หวีมาปาดลงบนผมโจเซฟีน เด็กสาวกรีดเสียงดัง จะดิ้นหนีแต่ก็โดนจับตัวขึงกับเตียงอย่างกับคนไข้โรคจิต

อย่าเอาสารเคมีประหลาดๆ มาใส่หัวหนูนะคะ!”
            โจเซฟร้องลั่นแต่มาราตตอบโต้ทันที

แล้วสีเขียวกับชมพูที่อยู่บนหัวมันไม่ใช่สารเคมีเหรอคะ!”

แต่สีคุณพี่เขา..โจเซฟนึกถึงคลอทด์ พี่ว่าเหมือนสีลูกกวาดเลย นกแก้วก็น่ารักดีออกนี่ ถ้าเธอไม่มีคำชมพวกนี้อีกแล้วจะทำยังไง? ถ้าไม่มีสีผมนี้แล้วรุ่นพี่จะว่ายังไง?

รุ่นพี่?”

โจเซฟเงียบไม่พูดต่อยัยป้าหัวโบราณไร้ความปรานีต้องไม่เข้าใจเรื่องแบบนี้แน่ๆ

หลังจากลอกสีผมเสร็จ โจเซฟก็ถูกพาตัวไปอาบน้ำในบ่อจากุซซี่ขนาดใหญ่มีกลิ่นดอกไม้หอมมากเกินจนฉุน มาราตยืนอยู่นอกห้อง สั่งให้เธออาบน้ำให้สะอาดหมดจด สั่งให้ใช้สบู่และโลชั่นทุกขวดที่วางบนชั้นวางราวกลับว่าเธอเป็นคนป่าที่ทั้งชีวิตไม่เคยอาบน้ำมาก่อน อาบน้ำเสร็จก็มีแม่บ้านกรูเข้ามาแต่งตัวให้เธอจากหัวจรดเท้าเป็นระบบระเบียบเหมือนหุ่นยนต์ อีกคนถือกระโปรงมาให้สวม อีกคนถือโบว์ ระหว่างนั้นก็มีไดร์เป่าผมกับหวีมาละเลงบนหัวไปด้วย

ทุกอย่างเกิดเร็วไปหมดจนโจเซฟไม่มีโอกาสได้ทักท้วง พอทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย โจเซฟยืนอยู่หน้ากระจกมีมาราตยืนยิ้มเหมือนแม่ที่ภูมิใจกับวันแต่งงานของลูกสาวอยู่ข้างหลัง แต่เด็กสาวมองเด็กสาวอีกคนหนึ่งในเงาสะท้อน

อ่ะ..นี่มันอะไรกันคะ!” โจเซฟดันกระจกเกือบล่ม นี่มันไม่ใช่ตัวเธอเลย! แต่เป็นภาพสะท้อนของสาวที่เพิ่งหลุดออกมาจากยุคหลังสงครามโลกเท่านั้นแหละ ตอนนี้สีผมของโจเซฟเป็นสีตามธรรมชาติคือสีน้ำตาลเข้มเกือบดำ แต่ทรงผมนี่สิ จากเดิมที่เธอไว้ทรงผมสั้นเซอๆ ไม่เป็นระเบียบที่เธอชอบที่สุดเพราะไม่ต้องมานั่งดูแล แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นผมเรียบตรงแสกข้างยาวประบ่า มีหยักขึ้นที่ปลายเล็กน้อยสองข้าง ดูยังก็หยั่งกะทรงผมย้อนยุคของแจคการีน เคนเนดี้ยังไงอย่างนั้น!

แล้วชุดที่เธอใส่อีก สาบานได้เลยว่าเธอจะไม่ยอมแต่งตัวแบบนี้ไปตลอดทั้งชีวิตแน่ เสื้อเครื่องแบบกะลาสีแขนยาวสีน้ำตาล กระโปรงยาวสีน้ำตาลเกือบลากพื้น ถุงเท้ายาวสีดำยาวสูงอย่างกับทุกน่อง รองเท้าหนังทรงรองเท้านักเรียนโบราณ จริงอยู่ที่โจเซฟีนใส่เครื่องแบบไปโรงเรียนแต่มันก็ไม่ได้ยาวเรียบร้อยดูเชย ขนาดนี้นี่นา!

หนูไม่แต่งตัวแบบนี้ไปเดินถนนหรอกค่ะ!” โจเซฟขยี้ทรงผมที่เซ็ทแล้วจนกระจุยไปหมด

ฝ่าบาทก็ไม่ได้แต่งตัวเพื่อไปเดินถนนอยู่แล้วนี่เพคะ

ถ้าอย่างนั้นหนูก็ไม่ไว้ทรงผมเชยๆ กับแต่งตัวเชยๆ แบบนี้หรอกค่ะ!”

เชย? เชยตรงไหนเพคะ? จากนี้ไปฝ่าบาทจะต้องออกสื่อไปทั่วโลก จะให้แต่งตัวแบบวัยรุ่นธรรมดาได้อย่างไรเพคะ? ฝ่าบาทเป็นราชินีแล้วนะคะจะต้องแต่งตัวให้ภูมิฐานเหมือนกับราชวงศ์ทั่วโลกเขาทำกัน ฝ่าบาทเองก็ทรงศึกษาเรื่องราชวงศ์มาเยอะจากงานอดิเรกของพระองค์ ก็น่าจะรู้นะเพคะว่าราชินีเขาแต่งองค์อย่างไร

โจเซฟเก็บปากไม่พูดต่อ เจ้าหญิงในนิยายที่เธอเขียนแต่งตัวสวย และสวยกว่าที่เธอแต่อยู่นี้ด้วยซ้ำ แต่พอทำไมเธอต้องมาแต่งแบบนี้เขาจริงๆ เธอกลับรับไม่ได้ล่ะ เป็นเพราะเธอยังไม่ชินหรือเปล่านะ?

ท้องเริ่มร้องถึงเวลาอาหารเช้าแล้ว แต่โจเซฟีนไม่อยากไปเจอหน้าคนในครอบครัวเลย ไม่อยากร่วมโต๊ะกับพ่อแม่ไม่อยากให้พ่อแม่เห็นตัวเองในตอนนี้ โจเซฟกำลังคอสเพลย์เป็นพระราชินีแล้วเธอก็ไม่ชอบคอสเพลย์ตอนนี้เลย เธอบ่นให้พ่อกับแม่ฟัง มาร์ซี่เห็นด้วยเพราะตอนนี้น้องชายของเธอก็โดนจับหวีผมเรียบแปร้ใส่ชุดเครื่องแบบกะลาสีสีขาว แต่พ่อแม่กลับเห็นดีเห็นงามไปด้วยกับการเมคโอเวอร์

 แม่ชอบผมหนูจัง สวยดีนะลูก

อื้อ ใช่โจเซฟ สวยมากเลยพ่อกลายเป็นเศรษฐีขึ้นมาเพราะใส่สูทอย่างหรู

ดูสิ แม่อยากอบไอน้ำกับยื่นผมถาวรมานานแล้ว พอมาที่นี้เขาจัดการให้ทุกอย่างเลย จริงมะพ่อ ดูชุดนี้สิลูก นี่น่ะผ้าชั้นดีเชียวนะแม่ลูบผม ชื่นอกชื่นใจกับชุดเดรสลูกไม้สีขาว โจเซฟรู้ว่าถึงจะบ่นไปยังไงพ่อแม่ก็คงไม่ฟังหรอก

ช่องว่างระหว่างวัยเป็นแบบนี้นี่เอง มาร์ซี่บ่น

 

การฝึกเริ่มต้นขึ้นทันทีหลังอาหารเช้า มาราตยื่นกระดาษแผ่นหนึ่ง เป็นหมายกำหนดการสำหรับการฝึกทั้งหมดตลอดเดือนครึ่งที่เธอต้องเจอ

กระหม่อมจะขอยึดมือถือไว้ก่อนจนกว่าการฝึกจะเสร็จ เอเลนอร์ มาราตบอกอย่างไม่ใยดี นี่หมายความว่าเธอจะติดต่อกับใครไปไม่ได้เดือนกว่าเลยเหรอเนี่ย! ทั้งเพื่อนที่โรงเรียน! ทั้งแซลลี่! แล้วที่สำคัญ..รุ่นพี่คลอทด์ล่ะ? เธอมาอยู่ที่นี้โดยที่ไม่ทันได้บอกลาใคร? พี่เขาจะว่ายังไงนะ? แล้วเรื่องระหว่างเราล่ะ?

           นี้เหรอคือสิ่งที่เธอต้องจ่ายสำหรับการเป็นราชินี? แต่นี่มันเพิ่งจะเริ่มเท่านั้นเอง!

 

---------------------------------------------------

Republican Nostalgia ตอนต่อไป

โจเซฟต้องฝึกการเป็นราชินีให้เพรียบพร้อม สำหรับการขึ้นครองราช ในขณะที่อีกด้านหนึ่งก็กำลังมีเด็กหนุ่มที่ต่อต้านราชินีคนใหม่สุดชีวิต

 

กระหม่อมชื่อภีมะ ฟีเดล เป็นญาติคนสนิทของกาฟรีโลเขาขอรับ

เธอจะมาสงสารฉันทำไม? เก็บความสงสารไว้เวลาไปงานการกุศลออกสื่อเหอะไป

แจกันดอกคาเมเลียบนโต๊ะหล่นลงพื้นแตกกระจาย พร้อมกับเสียงปืนที่ดังขึ้นหนึ่งนัด..

พี่ครับ..ผมควรทำอย่างไรกับความรู้สึกนี้ดี..

Comment

Comment:

Tweet

big smile open-mounthed smile confused smile

#9 By โหลดเพลงใหม่ฟรี (125.25.32.242) on 2010-02-18 14:54

โอ้ ตุ๊กตาชักใย อิ ๆ โดนจับดึงไปมา สั่งให้ทำนั่นนี่ โจเซฟ อึดอัดแย่

เข้มข้นได้อีก หนุก ๆ ดี เมื่อไหร่จะได้เดทกะรุ่นพี่อีกนิ cry

#8 By บี (58.9.71.155) on 2008-10-24 16:57

ไหนว่าจะยามิไง ยังหรอก ท่านประธาน
ตอนนี้ก็ออกจะสดใสดีมิใช่หรืออออ?

อ่านตอนนี้แล้วคล้ายๆ Princess Diary เลยแฮะ หุหุ

#7 By auntie_fussy (61.19.205.122) on 2008-10-21 22:46

สิ้นหวังกับการสะกดคำภาษาไทยของตัวเองแล้วครับ..........

T_T

นี่ล่ะนะ ตอนเป็นเด็กไม่รู้จักเรียนภาษาไทยให้ดี ฝักใฝ่แต่พวกต่างด้าว..

#6 By So Gallagher on 2008-10-21 10:32

จ้างคนพิสูจน์อักษรใหม่ได้เลยbig smile
โจเซฟต้องฝึกการเป็นราชินีให้เพรียบพร้อม สำหรับการขึ้นครองราช ในขณะที่อีกด้านหนึ่งก็กำลังมีเด็กหนุ่มที่ต่อต้านราชินีคนใหม่สุดชีวิต

เพียบพร้อม,ครองราชย์

อ่า แค่บรรทัดนี้ก็ไม่ไหวแล้ววว

#4 By Repentant on 2008-10-21 01:12

ใครก็ได้ช่วยมาพิสูจน์อักษรให้ผมทีเถอะ......

สิ้นหวังแล้ว..

#3 By So Gallagher on 2008-10-20 21:45

เรื่องนี้อีกยาวชัวๆ ฮ่ะๆ


ยังมีพิมตกไปอีกเยอะนะครับพี่

#2 By NiGht pRincE (58.64.79.166) on 2008-10-20 20:39

รุ่นพี่มีงอนแน่ question

#1 By เห็ด rosy on 2008-10-20 20:26