Republican Nostalgia
ตอนที่ 7 ชายเจ้าเสน่ห์กับชายไร้เสน่ห์

กาฟรีโลยืนหลบอยู่หลังเสา เขากำลังแอบมองเหตุการณ์หนึ่งที่กำลังเกิดขึ้นในห้องโถง

เขาเห็นพ่อของเขากับเด็กหนุ่มคนหนึ่ง กาฟรีโลเห็นหน้าของเด็กหนุ่มไม่ชัดถึงอาจไม่เห็นเลย แต่บางอย่างทำให้เขารู้ว่าร่างจางๆ คือเด็กหนุ่ม จอร์จ ฟีเดลกำลังโกรธถึงขีดสุด ฝ่ามือตบลงบนหน้าของเด็กหนุ่ม เขาล่มลงไปกับพื้น แต่ฟีเดลก็ตามเข้าไปกระชากคอเสื้อ เลือดไหลออกจากจมูกกับปากของเด็กหนุ่มผู้เคราะห์ร้ายเป็นทาง แม่ของกาฟรีโลวิ่งเข้ามาห้ามแต่ก็ถูกฟีเดลผลักออกไป ฟีเดลทำร้ายเด็กหนุ่มต่อ กาฟรีโลไม่ได้ยินเสียงของเด็กหนุ่มเลย ได้ยินแต่เสียงพูดของฟีเดลไม่ประติดประต่อ

ทำ..ไม.. แกถึง.. แกแค้นอะไรฉัน..... แกมันตัวปัญหา..

ฉันทำให้แกทุกอย่าง นี่หรือคือสิ่งที่แกตอบแทนฉัน? คนอย่างแก..

ไอ้แกะดำ....ตัวเสื่อมเสีย..

เด็กหนุ่มพยายามลุกขึ้นหาแม่ของกาฟรีโล แต่ก็โดนตบล่มลงไปอีก ร่างของเขาเซถลาไปโดนโต๊ะเล็ก แจกันดอกคาเมเลียบนโต๊ะหล่นลงพื้นแตกกระจาย

 

...พร้อมกับเสียงปืนที่ดังขึ้นหนึ่งนัด..

 

แล้วกาฟรีโลก็ลืมตาขึ้นมา กลอกตาไปรอบทิศ เขานอนอยู่บนเตียงในห้องของตัวเอง  เขาลุกขึ้นมานั่งตั้งสติแต่ข้างในหัวปวดตุบเหมือนจะระเบิดออกมา เหงื่อออกท่วมตัว เขาจำความฝันที่เพิ่งผ่านไม่ได้

 

นาฬิกาบอกเวลาตี 2 กว่า ท้องฟ้านอกหน้าต่างยังมืดสนิท ใบของต้นวิลโลว์ลู่ไปตามแรงลม กาฟรีโลลุกขึ้นสวมเสื้อ ยื่นนิ่งอยู่หน้าประตูที่เชื่อมกับห้องของภีมะ ยกมือจะเคาะประตูแต่สุดท้ายก็เปลี่ยนใจ

กาฟรีโลหลับตาไม่ลงอีกจนกระทั่งนาฬิกาปลุกตอนหกโมงครึ่ง

 

----------------------------------------------

 

การฝึก เพื่อเตรียมตัว เป็นราชินีของโจเซฟฝ่านไปได้โดย (เกือบจะ) ดี มาราตยังไม่ค่อยพอใจผลการผึกเท่าไหร่ เพราะยังไม่สมบูรณ์แบบพอ แต่ด้วยเวลาที่งวดเข้ามาแล้วก็ต้องปล่อยไปเลยตามเลย เอาได้เท่าที่ดีที่สุด แต่มาราตก็กำชับโจเซฟอย่างหนักแน่นและเฉียบขาดว่า ถ้าฝ่าบาททำอะไรผิดพลาดมากไปกว่านี้ ดิฉันจะไม่ปล่อยฝ่าบาทไปแน่นอน เพื่ออนาคตของพระองค์เอง  

ทำเนียบประธานาธิบดีปรับปรุงเป็นพระราชวังใหม่ใกล้เสร็จเรียบร้อย วันนี้มาราตจึงพาสมาชิกราชวงศ์ทุกคนมาดูสถานที่ ระหว่างที่นั่งอยู่บนรถ มาราตยื่นแฟ้มเล่มหนึ่งให้โจเซฟ

นี่เป็นแบบธนบัตรใหม่ที่ช่างวาดเพิ่งทำเสร็จ ขอให้ฝ่าบาททรงพิจารณา มาราตพูด ธนบัตรข้างในแฟ้มมีสีเหมือนธนบัตรเดิม แต่เปลี่ยนรูปของเออร์เนสโต้ ฟีเดลเป็นรูปหน้าของผู้หญิงคนหนึ่งหน้าอูมๆ ใส่มงกุฎเพชรแทน

ยัยป้านี่ใคร?” มาร์ซี่พูดขึ้น แล้วก็หัวเราะเสียงหลงเมื่อเห็นคำบรรยายข้างใต้รูปว่า ราชินีโจเซฟีน

รูปตัวเองก็มีเหมือนกันแหละน่า โจเซฟชี้ให้ดูรูปของครอบครัวแดนตั้นทั้งสี่คนบนธนบัตรด้านหลัง มาร์ซี่กับพ่อแม่หน้ามนเหมือนตุ๊กตาแถมยังยิ้มแบบอมทุกข์ แบล็คกราวด์เป็นรูปลางๆ ขององค์มหาราชา พระราชบิดาของพระเจ้าเมลเลอร์ที่สี่ กษัตริย์ซึ่งคนในประเทศทุกคนจงรักภักดี

 หนูไม่ได้หน้าแก่ขนาดนี้นะคะ..โจเซฟท้วงมาราต แต่มีหรือที่ป้าเขาจะสนใจ?

ตอนนี้เรื่องการสถาปนาราชวงศ์ขึ้นมาใหม่ก็เป็นที่รู้ทั่วกันของสาธารณะชน แต่ก็ยังไม่มีใครรู้ว่าเป็นครอบครัวแดนตั้น หลายๆ อย่างในประเทศถูกเปลี่ยนเพื่อให้สมกับการปกครองระบอบเก่าที่กลับมา ชื่อเรียกสถานที่ซึ่งหลังการปฎิวัติถูกเปลี่ยนจากชื่อราชวงศ์เป็นชื่ออื่น ก็เปลี่ยนกลับมาเป็นชื่อราชวงศ์เหมือนเดิม ธงชาติกลับมามีแถบสีกับตราของราชวงศ์ ตามถนนหนทางผู้คนต่างติดธงชาติเก่าและเขียนป้ายข้อความทรงพระเจริญไปทั่ว บรรยากาศเก่าๆ ในเวลาที่ประเทศนี้มีราชวงศ์เหมือนกับเทพนิยาย ไม่ใช่สาธารณรัฐเยือกเย็นไร้สีสัน หวนกลับมาอีกครั้งหนึ่ง

 

รูปปั้นสำริดขององค์มหาราชาถูกนำกลับมาตั้งหน้าพระราชวังหลังจากโดนโค่นเมื่อปฎิวัติล้างราชวงศ์ คนสวนกำลังรีบแต่งต้นไม้ให้เสร็จทันเวลา ทำเนียบประธานาธิบดีที่เคยเห็นเป็นตึกสีทึมๆ อย่างที่เห็นในทีวีกลายมาเป็นพระราชวังสีสด มาราตบอกว่าเพราะโจเซฟชอบอะไรที่มีสีแสบๆ เธอเลยสั่งให้ช่างทาสีให้ใหม่ทั้งหมด ความจริงป้ามาราตก็เป็นคนดีอยู่เหมือนกัน

ในอาคารรับรองซึ่งจะเป็นที่ที่พวกแดนตั้นมาอยู่ ยังมีช่างเดินอยู่ทั่ว บ้างก็อยู่บนนั่งร้านทาสี บ้างก็เอาผลงานศิลปะมาจัดวางหรือไม่ก็ยกเอาของเก่าออก ตอนที่โจเซฟเข้าไปช่างกำลังยกรูปของเออร์เนสโต้ ฟีเดลออกไปพอดี

 

มาราตให้ทุกคนแยกย้ายกันไปดูสถานที่หรือจับจองห้องที่ชอบ (แน่นอนว่าต้องมีบอร์ดี้การ์ดตามอยู่ห่างๆ) มาร์ซี่รีบพุ่งไปหาห้องที่ใหญ่ที่สุด พ่อขอไปดูห้องฟิตเนสตามแผนลดน้ำหนักที่คิดมานาน ส่วนแม่กับมาราตขอแยกไปดูครัวหลวง

 

โจเซฟยืนมองรอบๆ มึนงง ตอนนี้เธอเข้าใจแล้วที่ฟีเดลบอกว่าให้ใช้เวลาที่บ้านเก่าให้คุ้มค่าที่สุดหมายความว่าอย่างไร นี่ก็เดือบสองเดือนแล้ว โจเซฟไม่ได้กลับไปที่บ้านเก่าอีกนับจากมาราตพาออกมา และเธอคงไม่ได้กลับไปที่บ้านหลังเล็กหลังนั้นอีกแล้ว พระราชวังหลังใหญ่นี้จะเป็นบ้านใหม่ของเธอแทน

เด็กสาวขึ้นไปสำรวจชั้นสอง เดินเหม่อคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย ตอนนี้แซลลี่จะเป็นยังไงบ้าง? ถ้าเธอมีโทรศัพท์มือถือในมือก็คงไปเมาธ์แตกกับแซลลี่ได้เป็นชั่วโมงๆ ที่สำคัญ..ก็คนเดิม.. คลอทด์..

..ป่านนี้รุ่นพี่คงลืมฉันไปแล้วล่ะ..

ทันใดนั้นโจเซฟก็ตกใจจนสะดุ้งเฮือกเมื่อมีอะไรบางอย่างพุ่งตรงเข้ามาหาเธอ มันยันที่หน้าขาเธอจนเกือบล่ม

สุนัขพันธุ์เยอรมันเชฟเพิร์ดตัวใหญ่ กระโดดเข้ามาเกาะเธอไว้ ถ้ามันไม่ได้แลบลิ้นเลียที่มือของโจเซฟ กับกระดิกหางล่ะก็ใครก็ต้องคิดว่าหมาตัวใหญ่นี่จะเข้ามากัดเธอ

ว่าไง! มีอะไรเหรอน้องหมา?” โจเซฟลูบหัวเจ้าหมา สักพักมันก็เดินนำหน้าโจเซฟ นำทางหายเข้าห้องห้องหนึ่ง โจเซฟเดินตามเจ้าหมาไป

ไลก้า ใครมาน่ะ?” มีเสียงเด็กหนุ่มพูดขึ้นกับเจ้าหมา กาฟรีโลเงยหน้าจากหนังสือเห็นโจเซฟ เขาจับจ้องโจเซฟอยู่พักใหญ่ เพราะตอนนี้สีผมของโจเซฟเปลี่ยนไปเป็นสีธรรมชาติ ชุดที่ใส่ก็เป็นชุดเดรสกับเสื้อเคปสีขาวดูเรียบร้อย ไม่ใช่ชุดรกๆเหมือนตอนอยู่ที่โรงเรียน

หวะ..หวัดดีโจเซฟทักแต่ดูท่าจะไม่มีสัญญาณตอบรับจากฝ่ายตรงข้าม กาฟรีโลง้วนอยู่กับการวางหนังสือลงกล่องกระดาษ ดูแล้วห้องนี้คงเป็นห้องของกาฟรีโลเพราะมีเตียงนอน โต๊ะเขียนหนังสือกับชั้นวางหนังสือ บนฝาหนังแขวนภาพเขียนของซัลวาดอร์ ดาลี่ ขนาดของห้องใหญ่กว่าห้องที่บ้านเก่าของโจเซฟเป็นสิบเท่า

นี่..ห้องของนายหรือเปล่า?” โจเซฟทำใจดีสู้เสือ เธอถือวิสาสะเข้าห้องคนอื่นมาแล้วจะออกไปเงียบๆ คงใช่ที่

อือ

จริงด้วย นายอยู่ทำเนียบประธานาธิบดีนี่เนอะ

อือ

กำลังเก็บของเหรอ?”

อือ

ไม่ได้การ.. ยิ่งพูดก็เหมือนพูดอยู่กับกำแพง โจเซฟหันไปเล่นกับไลก้าแก้เก้อ เจ้านายของแกทำไมนิสัยไม่เห็นเหมือนแกเลย เด็กสาวกระซิบกับไลก้าเจ้าหมาแสนรู้ จากนั้นก็ไปดูหนังสือบนชั้นเผื่อจะมีเล่มไหนน่าสนใจ แต่เปล่าเลย หนังสือของกาฟรีโลมีแต่ รัฐธรรมนูญ ประมวลแพ่ง หนังสือกฎหมายภาษาเยอรมันกับภาษาฝรั่