Republican Nostalgia

ตอนที่ 15 เช้าวันอาทิตย์

                งานปัจฉิมนิเทศและพิธีจบการศึกษาของโรงเรียนมัธยมปลายไวร์มาห์ก็ยังเหมือนๆ เดิมทุกปี หลังการการแสดงดนตรีของชุมนุมดนตรีคลาสสิกเป็นการโหมโรง ผู้อำนวยการก็ออกมาให้โอวาทที่ความจริงแล้วในกำหนดของทุกปีจะเขียนว่าห้านาที แต่ในทางปฏิบัติ ด้วยความปารถนาดีของท่านผู้อำนวยการที่มีแก่นักเรียนทุกคน การให้โอวาทก็กลายเป็นการเทศนาสั่งสอนยาวนานเกือบครึ่งชั่วโมง
                 ผู้อำนวยการโรงเรียนพูดตามบทที่เขากับภรรยาร่างไว้เมื่อคืนก่อน วันนี้เขาตั้งใจว่าจะพูดหน้าที่ของการเป็นพลเมืองที่ดีของราชอาณาจักร (โชคยังดีที่เมื่อเช้าผู้อำนวยการอ่านทวนบทอีกรอบหนึ่งก่อน เขาจึงพบว่าตัวเองยังเขียนคำว่าสาธารณรัฐลงไปอยู่ ถ้าเขาเผลอหลุดพูดคำว่าสาธารณรัฐออกมา มีหวังคงโดนสอบสวน และชีวิตหลังวัยเกษียณของเขาที่จะมาถึงในอีกสามอาทิตย์ก็คงจะไม่มีความสุข) ท่านผู้อำนวยการยังพูดเรื่อง ความสามัคคีในหมู่นักเรียน ความช่วยเหลือ เกื้อกูล การมองโลกในแง่ดี ความเอื้อเฝื่อเผื่อแผ่ การละเว้นจากอบายมุข และอีกมากมายที่เขาคิดว่าเด็กวัยรุ่นในยุคปัจจุบันควรจะจำใส่ใจ
                หลังจากที่พวกเธอจบการศึกษาไปแล้ว พวกเธอก็จะไม่ใช่เด็กอีกต่อไป พวกเธอจะเป็นผู้ใหญ่ที่มีความรับผิดชอบต่อสังคม...